Erectiestoornissen komen voor bij mannen tussen de 50 en 75 jaar. Dit is meer dan alleen een lichamelijk probleem en vaak een complexe combinatie van biologische, psychologische en sociale elementen.
Soorten oorzaken
We verdelen de oorzaken van erectiestoornissen onder in zes categorieën. In de meeste gevallen is het echter een combinatie van factoren die aan de basis ligt van dit probleem.
Mentale erectiestoornissen door:
Faalangst, prestatiedrang en onzekerheid: hebben een negatieve impact op de seksuele ervaring, aangezien deze factoren de druk om een erectie te verkrijgen of te behouden verhogen. Angst: een man die vreest geen erectie te kunnen krijgen kan problemen ondervinden om seksueel opgewonden te raken. Hij zal niet in staat zijn seksuele prikkels te verwerken. Individuele overtuigingen over seksualiteit: Denk hierbij bijvoorbeeld aan de misvatting dat een man altijd in staat moet zijn een erectie te krijgen, of dat 'echte bevrediging' alleen kan via geslachtsgemeenschap.
Vasculaire erectiestoornissen:
Vasculaire erectiestoornissen kunnen ontstaan door problemen met de bloedtoevoer naar de penis, veroorzaakt door verstoringen in de slagaders of aderen in het peniele vasculaire systeem. Dit laatste wordt vaak veroorzaakt door onvoldoende ontspanning van de gladde spiercellen als gevolg van diabetes.
Mensen met vasculaire erectiestoornissen lopen een verhoogd risico op ernstige hart- en vaatziekten, zoals een acuut hartinfarct, beroerte of zelfs overlijden door hart- en vaatproblemen. Daarom moet de erectiestoornis worden beschouwd als een waarschuwingssignaal voor mogelijk onderliggend vaatlijden door aderverkalking.
Neurogene erectiestoornissen:
Neurologische aantasting: dit kan op zowel centraal als perifeer niveau zijn. Perifere polyneuropathie is typerend voor patiënten met diabetes. Na heelkunde, radiotherapie of een trauma ter hoogte van de pelvis of het retroperitoneum kan zowel vasculaire en/of neurogene schade de oorzaak van erectiestoornissen zijn.
Anatomische erectiestoornissen door:
Problemen met de vorm of structuur van de uitwendige geslachtsorganen: de ziekte van Peyronie, vernauwing van de voorhuid (fimosis) of tumoren in de uitwendige geslachtsorganen.
Hormonale erectiestoornissen
In minder vaak voorkomende gevallen kunnen erectiestoornissen de eerste of zelfs de enige aanwijzing zijn van hypogonadisme of een tekort aan mannelijk hormoon. Om dit uit te sluiten, is een nuchtere meting van testosteron noodzakelijk.
Erectiestoornissen door medicijnen
Ook bepaalde medicijnen kunnen erectiestoornissen veroorzaken (bv. bètablokkers of antipsychotica). In de praktijk kan het lastig zijn om te bepalen of een bepaald medicijn de oorzaak is van erectiestoornissen. Toch is het waardevol om, indien mogelijk, te stoppen met het gebruik ervan of een ander medicijn te proberen.
Mogelijke behandelingen
Er zijn verschillende effectieve behandelingsmogelijkheden voor mannen die met erectiestoornissen kampen.
Medicamenteuze behandeling
De meeste bekende en effectieve behandeling is met medicatie zoals Viagra, Cialis, Levitra of Spedra. De voornaamste verschillen tussen deze medicijnen zijn hun snelheid van werking, werkingsduur, en de verwerking in het lichaam. Zo heeft Cialis een langere werkingsduur terwijl Spedra daarentegen bekendstaat om zijn snelle werking.
Intracaverneuze injecties en intra-urethrale medicatie
intracaverneuze injecties: medicatie wordt rechtstreeks in de corpora cavernosa van de penis gebracht om een erectie te induceren.intra-urethrale medicatie: medicatie wordt in de urethra of urinebuis ingebracht.
Vacuümpompen
Een vacuümpomp over de penis plaatsen, bevordert een erectie. Door een vacuüm rond de penis te creëren, stroomt er bloed naar de penis en ontstaat een erectie. Nadat de erectie is bereikt, wordt een penisring gebruikt om de bloedstroom te behouden.
Erectieprothese
Een erectieprothese is een hulpmiddel om een kunstmatige erectie te creëren bij mannen met ernstige erectiestoornissen. De twee meest voorkomende types zijn opblaasbare prothesen en buigzame prothesen. Een erectieprothese plaatsen vereist een chirurgische ingreep, bij voorkeur onder algemene verdoving.
Andere levensstijl
In sommige gevallen kan het volstaan om eenvoudigweg de levensstijl te veranderen en bijvoorbeeld gezonder te gaan eten, meer te bewegen en minder alcohol of tabak te gebruiken. Ook minder stress en meer slaap kunnen de erectiestoornissen verminderen. Hoewel deze aanpassingen het probleem niet volledig zullen oplossen, hebben ze wel een positieve invloed op de algehele seksuele en metabole gezondheid.
Mentale factoren
Het is noodzakelijk om de dynamiek tussen de patiënt en zijn partner in overweging te nemen bij de behandeling van een erectiestoornis. Deze aandoening is niet alleen belastend voor de patiënt zelf, maar kan ook gevolgen hebben voor de partner, aangezien het de seksuele activiteit en soms de algehele relatie beïnvloedt. Bovendien kunnen verschillen in verwachtingen omtrent seksualiteit voor spanningen zorgen.
Open communicatie over individuele behoeften, verlangens en eventuele problemen is cruciaal. Samenwerking en wederzijds begrip tussen de partners kan helpen om de druk te verlichten en het seksuele welbevinden te verbeteren.