Een kankerdiagnose is vaak een ingrijpende gebeurtenis. Het is dan ook heel normaal dat je een vorm van verliesverwerking doormaakt na zo’n nieuws.
Het gaat niet alleen over praktische dingen, zoals geplande reizen of financiële zekerheid. Ook grotere dromen, zoals samen kinderen opvoeden of samen oud worden, kunnen plots onzeker worden. Zo’n verlieservaringen kunnen veel emoties losmaken: verdriet, boosheid, schuldgevoel, verwarring, angst... Ze vragen veel van jou én van de mensen om je heen. Elke situatie is anders, en dus rouwt ook iedereen op een eigen manier.
Als je te horen krijgt dat je niet meer kunt genezen, kan je heen en weer geslingerd worden tussen hoop en wanhoop. Leven met een beperkt toekomstperspectief en toenemende beperkingen is niet makkelijk. Je weet dat je niet beter wordt, maar je hoopt tegelijk op voldoende levenskwaliteit, verbinding en een pijnvrije laatste levensfase.
Niet enkel patiënten kunnen een beroep doen op een klinisch psycholoog, ook gezinsleden of familieleden met vragen kunnen er terecht: 050 45 24 70.
Nuttige links